035 533 98 34 info@demess.nl
MESS DOCU: CURAÇAO, een nogal confronterend avondje met veel plaatsvervangende schaamte

MESS DOCU: CURAÇAO, een nogal confronterend avondje met veel plaatsvervangende schaamte

Donderdag de fraaie documentaire uit 2011 van regisseurs Sarah Vos en Sander Snoep die ons, behept met een uitstekend historisch besef, meegaven dat de kloof tussen de Nederlandse en Antilliaanse bevolking nog steeds erg groot is. Ze steken hun kritische kijk op het neokoloniale superioriteitsgevoel van de Nederlanders niet onder stoelen of banken en tonen het diep gewortelde minderwaardigheidscomplex van de autochtone bevolking, dat naar hun oordeel zijn oorsprong vindt in de tijd van de slavernij.
Aan de hand van historisch beeldmateriaal werd duidelijk gemaakt dat er in de loop van de eeuwen weinig is veranderd.
Het schaamrood stijgt je naar de kaken, bij het zien van de Nederlanders op Curaçao. Het zijn veelal grote, dikke exemplaren met poepbruine decolletés. Ze treffen elkaar op borrels en golfbanen, om te klessebessen over hun louche aannemers. Ze hebben het over geld en handel en over die gekke Curaçaoënaars die op zondag naar het strand gaan met grote koelboxen vol kippenpoten.
Inburgeren op Curaçao betekent dat de Curaçaoënaars zich moeten aanpassen aan de Nederlanders, niet andersom.

Na afloop alle gelegenheid om onder de inspirerende leiding van gastvrouw Marga van Praag met ‘ongemakkelijke’ vragen te komen.

Mess Docu: The Bastard

Mess Docu: The Bastard

 

Met de blonde fietsenmaker Michiel Hoek uit Oudemirdum, donderdagavond te gast tijdens de MESS DOCU avond, hebben we meteen de sympathiekste personage uit The Bastard te pakken. Want de film van Floris-Jan van Luyn kon bij tijd en wijle behoorlijk pijnlijk zijn. Die vader Joop bijvoorbeeld, zélf ooit verlaten door z’n vader, liet zijn zoon Daniel als peutertje zonder scrupules achter in Ethiopië. Die tussen de bedrijven door toch wat meninkjes ventileert waar je je wat onrustig van op je achterhoofd krabt. En zo’n lieverdje is Daniel nou in feite ook weer niet.
Culturele botsingen, steeds weer opvlammende wrokkigheid.
Over verantwoordelijkheid en rekenschap voor daden in het verleden. Over ouderschap en mannelijkheid. En die opvliegendheid, die vader en zoon beiden hebben, is dat een kwestie van genen of een resultaat van omstandigheden?
Een prachtig gemonteerde documentaire waarin geschakeld wordt tussen het aangeharkte Friesland en het rommelige Ethiopië, tussen de levensgeschiedenissen van vader Joop en zijn Nederlands-Ethiopische zoon Daniel. Waarbij het totaal niet stoort dat naast archiefbeelden, het verleden ook af en toe in scene werd gezet.
Kortom: wederom een fraaie Mess Docu-avond.