035 533 98 34 info@demess.nl
Bep Sturm van den Bergh even terug in Naarden-Vesting

Bep Sturm van den Bergh even terug in Naarden-Vesting

Grand Finale Balancerend tussen twee werelden

Op vrijdag 17 en zaterdag 18 januari a.s. strijkt het bronzen beelden circus van Bep Sturm van den Bergh neer in de Mess in Naarden-Vesting. Het thema van deze memorial expositie is balancerend tussen twee werelden en geeft een impressie van haar bijzondere leven.
De beelden van Bep zijn te zien op veel plaatsen in Nederland, zo is zij onder andere bekend van de Rembrandt Award de Nederlandse publieksprijs voor de film en de Oscar Carré Trofee.
Tijdens haar artistieke carrière was zij met name geïnspireerd door het Circus. Op de expositie zijn daarom meer dan 50 circusbeelden te zien van o.a. het Chinese Staatscircus Wuhan en de beroemde Clown Popov.
Bep van de Sturm van den Bergh volgde haar opleiding aan Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam. Gedurende haar artistieke carrière maakte zij vele portretten, borstbeelden en plaquettes in opdracht. Tijdens de oorlog verbleef zij in Westerbork waar zij toch nog kans zag uiting te geven aan haar creatieve talent. Ook hiervan zijn objecten te zien op de Expositie. Bep overleed in 2006 op 87-jarige leeftijd haar bronzen beelden hebben gelukkig het eeuwige leven.

Dochter vertelt

 

Taalverloedering

Doordesemd spreken in je moedertaal
met elegantie van een palimpsest,
waarin uit elke tijd en elk gewest
nuance schemert als een godenmaal

van connotaties, is iets anders dan
te denken dat je best goed Engels spreekt
op krukken als je een verweekt, gebleekt
gesprekje voert, gespeend van elk elan

Ilja Leonard Pfeijffer, ‘Sonnet in een verkochte taal’

Laten we het in het nieuwe jaar maar eens over de Taal hebben.
Onze Taal.
We mogen ons gelukkig prijzen dat het theater zo ongeveer het laatste podium is waarop onze mooie taal, waar we trots op mogen zijn, floreert.
Zo ook deMess.
Onze kleinkunstenaars zijn de laatsten der Mohikanen in een bittere strijd tegen de vervlakking door die verrekte, kromtalige verengelsing die op vele terreinen meedogenloos toeslaat.
En dan hebben we het niet over die paar musici van over de grens die in ons theater hun repertoire toelichten in hun moers taal. Of over zo’n incidenteel optredende Amerikaanse komiek als Greg Shapiro die afgelopen seizoen een intelligente avondvullende en uitstekend verstaanbare voorstelling gaf in perfect Engels. En niet dat steenkolentaaltje van 1500 woorden zonder nuance uit de management- en zakenwereld waarvan menigeen zich bedient om z’n interessantigheid en (vermeende) talenkennis zogenaamd te bewijzen. Wat te denken van de verschraling van universiteiten, toch de kweekvijvers van intellect, die zich met hun uitgeklede vorm van het Engels die diepgang suggereert meer en meer beperken tot het uitventen van platitudes.
Hoger en universitair onderwijs is gericht op verdieping, ideeënuitwisseling op het hoogste niveau, op zelfstandig denken en werken. Dat kun je het best leren in je moedertaal of tenminste de taal waarin je de middelbare school doorlopen hebt. Je moet een taal al goed onder de knie hebben om je er op academisch niveau gepassioneerd en fijnzinnig in te kunnen uitdrukken.
Of om met Ilja Pfeiffer te spreken: ‘Onderwijs in het Engels is verweekt en gebleekt onderwijs. Het is onderwijs op krukken’.

In onze een taal ligt ons leven gevat. Je kunt er je liefde in uitdrukken of troost uit putten, je eenzaamheid door overwinnen en je leed en verwondering in delen. Een taal is een thuis, met alle bescherming, warmte en soms ook frustratie en teleurstelling die een woning bieden kan. De uitdrukkingsvaardigheid in ons Nederlands zou ten diepste verbonden moeten zijn met de idee van burgerschap. Taal als burgerschapsideaal, kom daar in Nederland maar eens om. In onze polder heeft taal, helaas, vooral een nutsfunctie.

Laat ze dus maar komen, de Lonneke Dorts, de Rode Hordes, Mike Boddés, Janneke de Bijls, Daniëlle Schels, Pieter Verelsten, Paul van Vliets, Elke Vierveijzers, Mylou Frenckens, Bas Bonzen, Kees Vriends, Ronald Snijdersen, Jan P Pietersens, Suzanne Mateysens, de Lotte Velvets en vele anderen die de subtiliteit van hun ‘boodschap’ brengen in de enige taal die we in ons theater willen horen.

Wij wensen iedereen een buitengewoon talig Mess2020-jaar toe.

GENIET ERVAN

GENIET ERVAN

Bij ons thuis circuleren allerhande diep doorwrochte lijstjes.
Eén ervan: ‘woorden die niet kunnen’.
Voorbeelden? Nou vooruit.
-We zijn vanmiddag, lekker BANJEREND langs het strand lekker UITGEWAAID.
-Roep je TOP of nog erger TOPPIE, dan kan je zonder eten de klamme lappen opzoeken. Hetzelfde geldt trouwens voor JE DING DOEN en BIJ JEZELF BLIJVEN.
-Bij EEN PLAATSJE GEVEN komt levenslange verbanning naar Siberië in zicht.
-GENIETEN, met de dieptreurige variant DAT IS GENIETEN leidt er toe dat je t.z.t. zonder meer kunt fluiten naar je erfenis.
Tenzij allemaal uitdrukkelijk ironisch bedoeld natuurlijk.
(Terzijde: In Podium deMess circuleert het mateloos populaire cliché WE HEBBEN ER EVEN EEN KLAP OP GEGEVEN, waarmee sprekert aangeeft dat ie er bulkend van de energie weer een nogal vitale organisatorische nouveauté heeft doorgejast.)

Laat nou uitgerekend zondagmiddag in deMess het duo Marjan Berk en Jelke Smit het GENIETEN tot het thema van hun voorstelling gebombardeerd hebben.
En dat stemt tot nieuwsgierigheid.
Een literaire voorstelling, een vrolijk muzikaal theaterprogramma over hoop, geloof en liefde. Twee generaties bezongen, speelden en lazen hilarische, schokkende, ontroerende en onvervalste levenservaringen.
En daar had een goed gevulde Mess wel oren naar.

Wie bedacht de kreet ‘Geniet ervan!’?
De overheid, om het nationaal humeur op te krikken?
En dat humeur kan vandaag de dag inderdaad wel een opkikkertje gebruiken.
Hartelijk dank dames!

Hallo Naarden

Hallo Naarden

Het wachten is intussen op de eerste cabaretier die het publiek in deMess op juiste waarde weet in te schatten. Ook als er praktisch geen Naardenees tussen zit, wordt het in de openingszin dikwijls iets te gemakkelijk neergezet als eigenaar van een kakkersbolide die zo niet in een kasteelachtig optrekje dan toch op z’n minst in een pandje van minstens een paar miljoen, gewapend met een goed glas Château Lafite-Rothschild 1869, z’n in een geruite broek gehulde weldoorvoede Gooise kont neervlijt in een eclectisch vintage design clubfauteuiltje Paolo Gucci Formitalia.
Maar misschien heeft de kleinkunstenaar na de sound check aan de overkant naast z’n pakkie shag het laatste exemplaar van het chique regionale periodiekje Gooische TamTam gescoord.
Want dán is zo’n misverstand gauw geboren.

Weet ik veel?

Weet ik veel?

WEETMEER.NL
Naarden Vesting, Naarden | Weetmeer Buurtinformatie

Interessante site, die een amper te filmen compleetheid suggereert.
Hoezo compleet?
Wanneer was de laatste update? vraag je je af.
Alles over de niet kinderachtige huizenprijzen, de samenstelling van de populatie etc.
Bloednieuwsgierig scroll je uiteraard door naar het onderdeel VOORZIENINGEN. Om daar tot je onuitsprekelijke geluk te kunnen vaststellen dat het een fluitje van een cent is om naar bijvoorbeeld het filmhuis (2,2 km), het zwembad (1,1 km) of de kinderopvang (200 m) te peddelen.
En dat de uitgehongerde vestingbewoner altijd maar slechts 100 meter hoeft te spazieren om ergens een vorkje te kunnen mee prikken: helemaal top.
Alles goed en wel.
Maar dat we in het gelukkige bezit zijn van een knetterdynamisch Podium deMess dat zich in twee jaar tijd met z’n gevarieerde programmering heeft gepositioneerd als een centrale, unieke culturele factor van betekenis in deze vestingstedelijke gemeenschap, is nog niet doorgedrongen tot de makers.
Hoogste tijd om hun huiswerk maar ’s dunnetjes over doen.

Knuffelen

Knuffelen

De in deMess geplande KNUFFELWORKSHOP (‘Kroelen voor gevorderden’) is wegens overweldigende belangstelling verplaatst naar Sporthal De Lunet. Op vertoon van je Kroeldiploma A en B (voor beginners wordt nog gezocht naar een passende locatie) kun je aanschuiven voor een geïnspireerd nostalgisch ‘lepeltje-lepeltje’.
Het Ivoren Kruis verzorgt een Halitose-kraampje.
Zaal open om 20.00 uur.