035 533 98 34 info@demess.nl
Indrukwekkende Vriendenavond

Indrukwekkende Vriendenavond

Hoewel het in de slagersbranche absoluut not done is om je eigen vlees te keuren, gaan we ons er bij wijze van uitzondering maar eens aan bezondigen.
Voor één keertje mag dat. Want wie als sponsor/vriend op woensdagavond een stoel veroverd had in deMess, zal het moeten beamen:
De eerste Vriendenavond van 2020 was een eclatant succes.

Het werd trouwens de hoogste tijd voor zo’n avondje. Te lang, moeten we eerlijk toegeven, kregen we onze vriendenadministratie maar niet op orde. Dat zit godezijdank na tweeëneenhalf jaar nu wel snor. Zodat we eindelijk onze grote waardering voor die vrienden en sponsors, die een onmisbare schakel vormen in onze ‘bedrijfsvoering’, op ondubbelzinnige wijze gestalte konden geven.

Een kenmerk van echte vriendschap is onbaatzuchtigheid.
Vrienden ben je. Punt uit.
Als je elkaar als vriend een dienst bewijst hoeft daar niet persé een wederdienst tegenover te staan.
Toch lag dat wat ons betreft in dit geval een tikkie anders.

In onze afgeladen theaterzaal werd een programma gepresenteerd dat klonk als een klok. Onze evenementenmanager Janine had een draaiboek in elkaar geflanst waar werkelijk helemaal niks mis mee was. Een razendsnel doorlopende afwisseling van info en amusement. En mocht je wat die info betreft, met een aantal vitale Messfunctionarissen op de eerste rij, al bevreesd zijn dat het een avondje borstklopperij zou worden, niets bleek minder waar. Dat had natuurlijk in de eerste plaats te maken met de uiterst professionele presentatie die in handen lag van onze wat dat betreft door de wol geverfde Violet. Als je een aantal medewerkers het podium op sleurt om wat te vertellen over hoe zij invulling geven aan hun specifieke hobby’s binnen de organisatie, lijk je regelrecht in een valkuil te donderen. Violet (wat een prachtige microfoonstem trouwens) hield het echter strak. En luchtig. Voortdurend speelde er een relativerend glimlachje rond haar mondhoeken wanneer ze haar licht ironisch gestelde vraagjes afvuurde op de Messrayonhoofden cum suis.
Onze vrienden zijn nu (eenmalig, maak je geen zorgen voor de toekomst) helemaal bijgepraat over onze organisatie.
Maar daarvoor kwam de massaal toegestroomde vriendenclub natuurlijk niet echt. Er was amusement beloofd. Kleinkunst.
En dat kregen ze.

De infobabbeltjes werden rijkelijk afgewisseld met een aantal fraaie optredens.
Je hebt natuurlijk flinke mazzel dat je zelf professionele podiumartiesten als Johan en Ralf in huis hebt die een aantal nummers voor hun rekening nemen. Het kwam zelfs tot een heuse massale samenzang. Iedereen moet nu toch wel zo ongeveer de volgorde van de werkwoorden zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder, keurig op een rijtje hebben.
Maar ook ‘van buiten’ waren artiesten gestrikt. De in Naarden geboren Coming Cabaretstar Daniëlle Schel bijvoorbeeld, die deMess afgelopen jaar verraste met haar eerste avondvullende soloprogramma, gaf een preview van haar tweede dat er aan zit te komen. En je ziet aan alles dat we hier onmiskenbaar met een talent te doen hebben. Vriendje Mattijs Verhallen kan er trouwens ook wat van. Met zijn solo aan de piano maakte hij diepe indruk.
Kortom: kleinkunst van de bovenste plank.

Het werd intussen de hoogste tijd voor een massale bubbeldronk op deMess waarna het grote naborrelen een aanvang kon nemen.
Janine, de Mies Bouwman van deMess, die het aantal Vrienden komend jaar van 130 naar 175 hoopt te tillen, strikte en passant sponsors voor de vlaggenstok en de maandfolder. En er schijnt volgens geruchten nog wel wat meer onze pijplijn ingeritseld te zijn…..
Iedereen tevreden huiswaarts.
Door de achterdeur, dat wel.

 

Bep Sturm van den Bergh even terug in Naarden-Vesting

Bep Sturm van den Bergh even terug in Naarden-Vesting

Grand Finale Balancerend tussen twee werelden

Op vrijdag 17 en zaterdag 18 januari a.s. strijkt het bronzen beelden circus van Bep Sturm van den Bergh neer in de Mess in Naarden-Vesting. Het thema van deze memorial expositie is balancerend tussen twee werelden en geeft een impressie van haar bijzondere leven.
De beelden van Bep zijn te zien op veel plaatsen in Nederland, zo is zij onder andere bekend van de Rembrandt Award de Nederlandse publieksprijs voor de film en de Oscar Carré Trofee.
Tijdens haar artistieke carrière was zij met name geïnspireerd door het Circus. Op de expositie zijn daarom meer dan 50 circusbeelden te zien van o.a. het Chinese Staatscircus Wuhan en de beroemde Clown Popov.
Bep van de Sturm van den Bergh volgde haar opleiding aan Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam. Gedurende haar artistieke carrière maakte zij vele portretten, borstbeelden en plaquettes in opdracht. Tijdens de oorlog verbleef zij in Westerbork waar zij toch nog kans zag uiting te geven aan haar creatieve talent. Ook hiervan zijn objecten te zien op de Expositie. Bep overleed in 2006 op 87-jarige leeftijd haar bronzen beelden hebben gelukkig het eeuwige leven.

Dochter vertelt

 

Taalverloedering

Doordesemd spreken in je moedertaal
met elegantie van een palimpsest,
waarin uit elke tijd en elk gewest
nuance schemert als een godenmaal

van connotaties, is iets anders dan
te denken dat je best goed Engels spreekt
op krukken als je een verweekt, gebleekt
gesprekje voert, gespeend van elk elan

Ilja Leonard Pfeijffer, ‘Sonnet in een verkochte taal’

Laten we het in het nieuwe jaar maar eens over de Taal hebben.
Onze Taal.
We mogen ons gelukkig prijzen dat het theater zo ongeveer het laatste podium is waarop onze mooie taal, waar we trots op mogen zijn, floreert.
Zo ook deMess.
Onze kleinkunstenaars zijn de laatsten der Mohikanen in een bittere strijd tegen de vervlakking door die verrekte, kromtalige verengelsing die op vele terreinen meedogenloos toeslaat.
En dan hebben we het niet over die paar musici van over de grens die in ons theater hun repertoire toelichten in hun moers taal. Of over zo’n incidenteel optredende Amerikaanse komiek als Greg Shapiro die afgelopen seizoen een intelligente avondvullende en uitstekend verstaanbare voorstelling gaf in perfect Engels. En niet dat steenkolentaaltje van 1500 woorden zonder nuance uit de management- en zakenwereld waarvan menigeen zich bedient om z’n interessantigheid en (vermeende) talenkennis zogenaamd te bewijzen. Wat te denken van de verschraling van universiteiten, toch de kweekvijvers van intellect, die zich met hun uitgeklede vorm van het Engels die diepgang suggereert meer en meer beperken tot het uitventen van platitudes.
Hoger en universitair onderwijs is gericht op verdieping, ideeënuitwisseling op het hoogste niveau, op zelfstandig denken en werken. Dat kun je het best leren in je moedertaal of tenminste de taal waarin je de middelbare school doorlopen hebt. Je moet een taal al goed onder de knie hebben om je er op academisch niveau gepassioneerd en fijnzinnig in te kunnen uitdrukken.
Of om met Ilja Pfeiffer te spreken: ‘Onderwijs in het Engels is verweekt en gebleekt onderwijs. Het is onderwijs op krukken’.

In onze een taal ligt ons leven gevat. Je kunt er je liefde in uitdrukken of troost uit putten, je eenzaamheid door overwinnen en je leed en verwondering in delen. Een taal is een thuis, met alle bescherming, warmte en soms ook frustratie en teleurstelling die een woning bieden kan. De uitdrukkingsvaardigheid in ons Nederlands zou ten diepste verbonden moeten zijn met de idee van burgerschap. Taal als burgerschapsideaal, kom daar in Nederland maar eens om. In onze polder heeft taal, helaas, vooral een nutsfunctie.

Laat ze dus maar komen, de Lonneke Dorts, de Rode Hordes, Mike Boddés, Janneke de Bijls, Daniëlle Schels, Pieter Verelsten, Paul van Vliets, Elke Vierveijzers, Mylou Frenckens, Bas Bonzen, Kees Vriends, Ronald Snijdersen, Jan P Pietersens, Suzanne Mateysens, de Lotte Velvets en vele anderen die de subtiliteit van hun ‘boodschap’ brengen in de enige taal die we in ons theater willen horen.

Wij wensen iedereen een buitengewoon talig Mess2020-jaar toe.

Emiel van der Logt ‘Serieus?!’

Emiel van der Logt ‘Serieus?!’

gezien zaterdag 11 januari

Acht, die verrekte vooroordelen ook.
Het was aanvankelijk even slikken bij de aanblik van de rijk getatoeëerde Brabo die z’n roots niet onder stoelen of banken stak. Of waren het fake tattoos waarmee hij ons om de tuin leidde? Qua kleur harmonieerden ze net iets te goed bij z’n groene houthakkershemd. Zou hij elke avond bij ieder outfitje telkens……?
Afijn, we zien het volgend jaar wel als hij met z’n derde programma absoluut weer welkom is in deMess. Hij solliciteerde er alvast naar.
De Roosendaler is overduidelijk afkomstig uit de stand-up scene. Won de jury- en publieksprijs van de Comedy Slam, stond in de finale van het prestigieuze cabaretfestival Cameretten en speelde onder meer op het International Comedy Festival Rotterdam, het Utrecht International Comedy Festival en De Zwarte Cross.
Tussen twintig minuten scoren op zo’n festival en een eigen avondvullende voorstelling zit een wereld van verschil. Menige stand-upper met die ambitie moet na verloop van tijd vaststellen dat die stap iets te veel van het goede is.
Emiel heeft het gered. Hij blijkt in staat gedurende ruim anderhalf uur aan één stuk een zaal opperbest te vermaken. En in een verwoestend tempo, dat mag wel worden gezegd. Achterover leunen was er voor een zeer goed gevulde Mess zaterdagavond niet bij.
Winstmaximalisatie, merkbeleving en lifestyle management. Stuk voor stuk dingen waar Van der Logt enorme jeuk van krijgt. Onnavolgbare logica en hersenspinsels kwamen samen om het te hebben over de dingen die echt belangrijk zijn: liefde, vrijheid en doen waar je zin in hebt. En waar Emiel duidelijk zin in heeft is keihard lachen! Lachen om de echte relativiteitstheorie, politiek ondergoed, hybride vrouwen, karaktersquads en uiteraard piemelgrappen! Wat dat laatste betreft denderde af en toe een beetje een ‘Hans Teeuwen light’ over het toneel.
Want… nemen we het leven niet veel te serieus?!
En passant kreeg het zeer willige publiek ook regelmatig een flinke beurt. Tot groot vermaak van die aanwezigen trouwens. De jongste bezoeker wist hij zelfs het podium op te slepen. Tot volgend jaar Emiel!

OpgeLUCHTe nachtegaal uit Liempde speelt fraaie try out

OpgeLUCHTe nachtegaal uit Liempde speelt fraaie try out

deMess, zaterdag 30 november

Vrijdag een verontrustend grieperig telefoontje van beneden de rivieren. Aan haar rasperige stem te horen stond de voorstelling van Elke Vierveijzer op zaterdagavond in deMess op wankelen.
Zaterdagmiddag evenwel, schoof ze samen met vleugeladjudant (maar uiteraard veel meer dan dat) Michiel Wetzer deMess binnen waar onze Rob al een paar uur in de weer was om haar technische wensenpakket tot in de punten en komma’s te vervullen.
Uitgebreide sound check waarbij de getergde zangstem voortdurend in de watten werd gelegd met gemberthee.
Vierveijzer speelde vorig jaar deMess helemaal plat met ‘Om je janken zo mooi’ (vier sterren), een ode aan Maarten van Roozendaal.  Haar eerste eigen avondvullende soloprogramma ‘Zonder genade’ bleek inmiddels ook al een groot succes. Op Spotify kun je daarvan het (studio)album beluisteren.
Nu dus ‘Lucht’. Een try out. Dat wel.
Vierveijzer schuwt de experimenten niet. Opzwepende donkere elektronica, poppy sounds bijvoorbeeld. Maar haar grote kracht ligt zonder meer in haar muzikale, poëtische verhaal met beloftes, gedachten, angsten, observaties en vragen. Aan wiens maatstaven wordt er nou precies voldaan? En wat als er één knoop van het keurslijf springt? Rauw, eerlijk en kwetsbaar.
Wat daarbij indruk maakt is de bijzondere chemie tussen Vierveijzer en pianeur Michiel Wetzer die van het podium spat. Daarbij klonken die soms bepaald niet kinderachtige tweestemmige  nummers als een klok.
Voor de enthousiaste heer op de voorste rij (deel uit makend van een veertienkoppig  verjaardagsgezelschap) kwam de gelikte, wonderschone toegift ‘Christoffel’ als een geschenk uit de hemel.
Met haar uitstekende techniek wist ze het grieperige ongemak op listige wijze te verhullen (de volle Mess zal er amper iets van gemerkt hebben) waardoor het een prachtige voorstelling werd.
Het zit wel snor met die theatertournee die volgend jaar gaat lopen.
OpgeLUCHT was ze wel na afloop.
Meeeeerrrrrrrrrrrrrrrrr.