035 533 98 34 info@demess.nl
Wereldtoppers in deMess

Wereldtoppers in deMess

Kan dat wel wat worden, de combinatie piano-contrabas? vroeg de leek zich af toen hij op zondagmorgen deMess binnenschoof.
Wis en waarachtig. Zeker als je virtuozen als Wilmar de Visser (contrabas) en Henry Kelder (piano) met zo’n klusje opzadelt.
Vijf kwartier lang wisten ze een goed gevulde Mess te boeien met een briljant optreden dat qua sfeer spotte met de gedragsregels en rituelen die om klassieke concerten hangen.
Ongedwongen, relaxed, audience participated (de bezoekers konden tussendoor vragen stellen), dat zijn wel termen die het sfeertje duiden. En als De Visser, wat absoluut niet in de verwachting ligt, ooit z’n contrabas aan de wilgen hangt, kan ie het altijd nog als cabaretier proberen. De subtiele humor in de verbindende teksten was niet van de lucht.
Intussen speelde het duo een prachtig en zeer gevarieerd programma weg met voornamelijk moderne composities dat z’n weerga niet had. De zgn, ‘mislukte tango’ was een regelrecht juweeltje. Verder hoorden we Chinese en Arabische(?) invloeden langskomen.
DeMess is bijzonder in z’n nopjes met het samenwerkingsverband met Splendor en we kijken reikhalzend uit naar het vervolg in het komende seizoen.

Een volle Mess boog eerbiedig en zeer geamuseerd mee voor drs. P

Een volle Mess boog eerbiedig en zeer geamuseerd mee voor drs. P

Op 16 juni 2015 verscheen in de Volkskrant op de pagina met familieberichten een rouwadvertentie in de vorm van een ‘ollekebolleke’.

Even uw aandacht graag!
Korte berichtgeving:
Ondergenoemde
Is niet meer in beeld –

Wat hier (behalve voor
Onbelangstellenden)
Hartelijk groetend
Wordt medegedeeld

In augustus is het honderd jaar geleden dat Heinz Hermann Polzer, voor de kenners drs. P, werd geboren. Alle reden voor zijn discipel-sinds-z’n-zestiende en theatermaker Erik van Muiswinkel om maar eens een volledige theatershow aan dit fenomeen te wijden. Dat betekende tientallen liedjes met verbindende teksten die leidden tot een regelrechte hommage aan de grote meester.
Van Muiswinkel opende, zoals te verwachten, met de karakteristieke dictie van deze ooit graag geziene gast op radio en tv. Maar gaf meteen aan dat we het met deze korte imitatie moesten doen. Want hij koestert z’n stembanden. Toch slopen er af en toe, hij kon het uiteraard niet laten, nog wel eens een paar regels ‘doctorandus’ tussendoor. Minder bekende en uiteraard de zeer bekende evergreens. Of Van Muiswinkel met zo’n programma jongeren naar de kleine theaters weet te lokken is nog maar de vraag. Het Messpubliek (de voorstelling was al een half jaar uitverkocht) lustte er in ieder geval wel pap van en zong massaal mee als het ging om ‘Heen en Weer’, ‘Tante Constance en tante Mathilde’ en uiteraard het slotlied ‘Knolraap en lof, schorseneren en prei’.
Een enorme prestatie van Van Muiswinkel die op een enkel haperingetje na (het was tenslotte een try out) een mega partij diep doordachte ollekebollekes en poëtische teksten met grappige vondsten van de bizarre taalkunstenaar ongekend vlotjes ‘uit z’n bek’ kreeg.
Topavondje, mede dankzij pianist Guus van Marwijk en de man aan de knoppen Paul die er vanaf zijn kruk op z’n tijd een prima gitaarpartijte tegen aan gooide.

Slideshow: 

Jasper Smit, een stormachtige verovering van deMess

Jasper Smit, een stormachtige verovering van deMess

Waar moet je beginnen met je superlatieven als je de kindervoorstelling (6+) van Jasper Smit in woorden wilt vangen?
Als een wervelwind scheurde hij op zondagochtend een uur lang over het toneel, alle kids, vaders, moeders, opa’s en oma’s meedogenloos meesleurend in zijn tomeloos enthousiaste performance. Hilariteit en ontroering gingen hand in hand. Krachtige liedjes vol humor maar altijd met een scherp randje. Ze gáán allemaal ergens over. Over woorden die je niet mag gebruiken. Over irritante grote zussen waar je uiteindelijk ook niet zonder kunt. Over bang zijn dat er niemand op je verjaardag komt. Wie precies die ‘Niemand’ was, werd subtiel uitgewerkt.
Om maar even een greep te doen in de diversiteit van zijn thematiek.
De kinderziel lijkt voor Jasper amper geheimen te kennen.
Qua psychologie vormde het liedje over pesten een absoluut hoogtepunt. Geschreven namelijk vanuit het perspectief van iemand die zélf gepest heeft. Kom daar maar eens om als iedereen maar al te graag bereid is naar die ander te wijzen.
De lat van Jasper ligt qua tekst en muziek hoog. Geen kneuterige, softe melodietjes maar eigentijds repertoire waarbij hij zich beurtelings met gitaar en op piano begeleidt. Als publiek word je voortdurend uitgedaagd om mee te zingen.
Iedereen moest er aan geloven in deze show die een hoog audience participating niveau kent. Zelfs de pappa’s, mamma’s opa’s en oma’s moesten er aan geloven met een ritueel dansje.
Na afloop kreeg iedereen een wel heel originele Jasper Smit ja/nee sticker cadeau. Handig als je effe door niemand gestoord wilt worden op je kamer. Of juist wel natuurlijk.
En een privé gitaarlesje kon er ook wel van af.
Eén minpuntje: waarom zat de zaal niet kneitervol?
Dit soort topvoorstellingen smeekt er om.
Maar dat is iets waarover deMess zich misschien maar eens moet buigen.
Fotoalbum

Waterval Janneke de Bijl krijgt deMess aan haar voeten

Waterval Janneke de Bijl krijgt deMess aan haar voeten

Als je opkomt met het nogal onheilspellend klinkende excuus ‘Sorry, maar ik ben eigenlijk niet zo gezellig’, voel je onmiddellijk aan je water dat het wel eens een dolle avond zou kunnen worden met Janneke de Bijl.
En inderdaad.
Het leven is onzinnig en ingewikkeld. Maar geen nood, als 36-jarige heeft ze zo haar manier gevonden om daarmee om te gaan. In ‘Zonder zin kan het ook ‘ fileert ze haar relatie, haar gezapige omgeving en de hele zelfhulpcultuur die ze natuurlijk eerst wel even zelf heeft uitgeprobeerd. Hoe weet je of je je appjes moet besluiten met ‘liefs’ of ‘groetjes’ ? Wat kunnen mensen met kinderen leren van mensen met honden? En waarom lost hardlopen niks op?
Een diarree in een moordend tempo van komische observaties met regelmatig een zeer hoog lachgehalte.
Met een studie filosofie achter de knopen weet dit funny brain haar publiek op droogkomische wijze haarfijn aan het verstand te timmeren dat die filosofie ook geen zoden aan de dijk zet.
In vakkringen is haar talent al lang ondubbelzinnig bewezen.
Niet voor niets won ze in 2017 bij het cabaretfestival Cameretten zowel de jury- als de publieksprijs.
Topavondje in deMess

Merel Vercammen, Sterre Konijn & Mike Boddé maken met  ‘Nachtlicht’ diepe indruk

Merel Vercammen, Sterre Konijn & Mike Boddé maken met ‘Nachtlicht’ diepe indruk

De ware kenners beleefden donderdagavond in deMess de nacht intens met de virtuoze Sterre Konijn, Merel Vercammen en Mike Boddé. Met hun dromen en hun nachtmerries. Je werd meegevoerd naar het moment waarop het onderbewuste spreekt, het moment dat creativiteit het licht vindt. Nachtmuziek in het schemerduister; nachtelijke jazz, nachtelijke improvisaties en natuurlijk ‘nocturnes’: de nachtmuziek uit de klassieke wereld. En hoe donker het ook werd, de drie zorgden altijd dat er een vlammetje in de duisternis bleef branden; een nachtlampje van mooie muziek, de muziek van het nachtlicht.
Het programma werd opgevoerd onder de nogal misleidende noemer Mess Klassiek. Die klassieke grenzen werden echter ruimschoots overschreden. Van Chopin en Saint Saëns tot Paul McCartney en, in de toegift, Nina Hagen.
Topmusici met een try out die zo te horen het werkelijke uitproberen al mijlenver achter zich had gelaten.
Gewoon een topvoorstelling.
Ze gaan op tournee.
DeMess mag zich gelukkig prijzen met deze eerste klap die een dikke daalder waard bleek.

Martijn Kardol kan nu al het theater in

Martijn Kardol kan nu al het theater in

De Mess als try-out theater liet zich vrijdag weer eens van z’n allerbeste kant zien.
Verantwoordelijk voor een bijzonder leuke avond was de, in ieder geval in Naarden, vrij onbekende Martijn Kardol.
Het waren de uitprobeersels voor z’n tweede soloprogramma. En het moet worden gezegd: hij is al behoorlijk op streek. Voor de vorm stapte hij af en toe naar z’n tekst op de piano. Maar je had meer het idee dat ie ’t deed om het try out karakter te suggereren dan dat hij echt op zoek was naar z’n broodnodige geheugensteuntjes.
Het kwam er allemaal vlotjes, zo niet razendsnel, uit. Gaandeweg de avond voerde hij het tempo zelfs op. Synchroon met het bijbehorende steeds hogere lachgehalte. Kardol is een zeer amusante verteller.
Het pakketje met door de hem bestelde schoenen was door Post NL (wij troffen u niet thuis) bezorgd bij de buren. Vier straten verderop (..). Met z’n zoektocht met de vele zijwegen hield ie z’n publiek voortdurend strak bij de les. Er mogen trouwens gerust nog wel twee liedjes bij.
En wie straks gebruik denkt te maken van de jeu de boules baan bij deMess, heeft de basistechniek na vanavond ongetwijfeld behoorlijk te pakken.