035 533 98 34 info@demess.nl
GASTVRIJHEID

GASTVRIJHEID

DeMess, vrijdag 17.55 uur.
De laatste Fotofestivalbezoekers druppelen het pand uit. Maar de Snoekjes uit Heemstede nemen op de valreep nog een koele witte mee naar het zonovergoten terras, ruimhartig verstrekt door vrijwilligster Frouwina, het vleesgeworden symbool van onze gastvrijheid.
Ons handelsmerk.
Moet kunnen.
Je hebt op 100 meter van deMess met pijn in je hart afscheid genomen van onze nationale tenniscrack Kiki Bertens in haar kwartfinalepotje in Rosmalen. Maar wat zijn die paar luizige games van dat tv-verslag op een mensenleven?
Je moet afsluiten. Om 18.00 uur.
De Snoekjes nemen er de tijd voor.
Om 18.10 mogen barvrijwilligers Annemiek en Frouwina wat jou betreft wel richting de piepers.
De sleutel brandt in je hand.
Dan beseffen de Heemstedenaren opeens dat die ostentatief van het ene been op het andere balancerende sneuneus in de deuropening wel eens op hen zou kunnen wachten.
Inderdaad.
Maar geen probleem.
Je houdt een exposé over onze spreekwoordelijke gastvrijheid en schuift even aan om te ontdekken dat hij, die z’n jeugd doorbracht in Naarden, en jij raakpunten hebben.
Gemeenschappelijke herinneringen.
Op hun verzoek doe je de ontstaansgeschiedenis van deMess uit de doeken.
En de twee knetterende seizoenen.
Ze zijn diep onder de indruk en laten hun mailadres achter.
Zondag krijgen ze onze Nieuwsbrief.
We gaan die theaterliefhebbers zeker terugzien in deMess.

Als ze om 19.00 uur op jouw advies voor de warme prak aankloppen bij het aanpalende Acqavite, haast je je naar huis.
Bertens heeft gewonnen.
6-3 6-3
(met het oog op de privacy, doen we maar even een alternatieve illustratie)

Naarden Vesting Bridge opent het seizoen

Naarden Vesting Bridge opent het seizoen

Maandagavond de aftrap van Naarden Vesting Bridge, een maandelijks feestje georganiseerd door de plaatselijke coyfeeën Marjon en Liesbeth. Helemaal niet verkeerd, zo bleek op deze eerste avond. Maar liefst veertien paren schoven om half acht aan om het gloednieuwe spelmateriaal te testen. Er is ruimte voor maximaal zestien. Maar wat vooral opviel was de uitstekende, relaxte stemming. Met een prima barbezetting door vrijwilligers van deMess, Ine en Ans . Als voor het berekenen van de uitslag nog een wat beter systeem gevonden wordt, gaan deze avondjes absoluut een eclatant succes worden.
Bridgen om de hoek heeft wel wat
De Mess als BuurtMess dus.

Slideshow

Naarden Vesting Bridge

Polissons de la Chanson

Polissons de la Chanson

Met de HBS-kennis van de Franse taal, aangevuld met wat de modale bezoeker van deMess in de loop der jaren op kampeervakanties in La Douce France moeizaam bij elkaar scharrelde was het nog een hele toer om het scabreuze programma van onze enthousiaste Parijse vrienden tekstueel op z’n ware merites in te schatten. Het zal allemaal best wel geklopt hebben. Als man was je trouwens op woensdagavond zwaar in de minderheid in de goed gevulde Mess. En dat terwijl er toch vooral repertoire van masculiene vertolkers van het chanson de revue passeerde.
Al met al een aangenaam avondje.

VANUIT M’N SLAAPKAMERRAAM

VANUIT M’N SLAAPKAMERRAAM

Dat listige lantaarntje lag al enige jaren werkloos ergens onderin de kast. Gebruikte ik ooit bij presentaties om op grote schermen m’n induttende gehoor bij de les te houden door met een rood pijltje aan te geven waar we ook al weer gebleven waren met m’n boeiende exposé.
Die tijd van presentaties hebben we langzamerhand wel gehad. Het apparaatje heeft echter sinds kort een nieuwe functie gekregen.
Een overijverig vrijwilligersgroepje werkte zich afgelopen zaterdag uit de naad om fase III van de voltooiing van ons terras een boost te geven. Na de rustieke lantaarnpaal en het plaatsen van een paar fraaie boompjes met uitgekiende grondverlichting was het de beurt aan het planten van een piepjonge rode beukenhaag rond ons terrein. Zeg maar: een natuurlijke markering van ons erf dat zich langzamerhand ontwikkelt tot een waar plaatje.
Want de jeu de boules baan (die nog wat aangestampt moet worden) hoort er ook bij.
De sociale functie van onze Buurtmess, weet je wel?
In afwachting van de ingebruikname heeft een enkele hondenbezitter er helaas al een bestemming aan menen te moeten geven die niet helemaal strookt met onze diepdoordachte plannetjes.
Bello deponeert er namelijk naar hartenlust en uiterst comfortabel z’n dampende bruine jongens.
Het verplichte schijtzakje is in geen velden of wegen te bekennen
Wonen op een steenworp afstand van deMess heeft z’n voor- en nadelen.
Vanuit m’n slaapkamerraam aanschouw ik dagelijks met gerechtvaardigde trots en genoegen ons megaproject. Betrapte ik toch gaandeweg een duistere lenteavond het baasje van zo’n Bello die z’n trouwe viervoeter er schaamteloos z’n ding liet doen.
Overdag loopt het zo’n vaart niet vanwege de sociale controle maar in het donker gaan de remmen kennelijk zonder scrupules los.
Toen herinnerde ik me dat lantaarntje waarvan de priemende rode lichtstraal, zo blijkt nu, de honderd meter tot deMess moeiteloos overbrugt. Geschrokken sleurde de betrapte eigenaar van het hondje z’n heftig tegenstribbelende huisdier de wallen op.
Hij zal het voortaan wel uit z’n hersens laten, vermoed ik.
Zo niet, dan zou het zomaar kunnen dat hij de fecaliën een volgende keer in z’n brievenbus terug vindt.
Een oud, niet bijster sympathiek, maar beproefd middel.
RAISE THE RED LANTERN.
Dat was trouwens ooit een mooie film.

DE MESS EN DE FACT CHECKS

DE MESS EN DE FACT CHECKS

 

Sta je toch met een glas bubbels in de hand op een Goois privéfeestje, schuift er een Bordeaux -rode shoker aan die het gesprekje opent met:
-Jij bent toch van theater deMess in Naarden?
-Als je bedoelt PODIUM DE MESS, dan ben ik helemaal akkoord, ja.
-Schijnt na anderhalf jaar nu al te lopen als een tiet?
-Kan ik niet ontkennen.
-Wat ik jammer vind, tenminste dat hoor ik, dat jullie voornamelijk cabaret in je programmering stoppen.
– ???????

We nemen blijmoedig de maandfolders van februari en maart even door, die je in het kader van ons publiciteitsoffensief achteloos op de sta-tafels had gelegd.
Misverstanden zijn er tenslotte om uit de wereld geholpen te worden. En zeker als het om het soort beeldvorming gaat dat er, helemaal in strijd met ware werkelijkheid kennelijk hardnekkig in blijft sluipen.

We doen een actuele greep uit de speellijst:
20 februari: Paul Van Vliet, literair avondje met boekpresentatie en voorleessessie
21 februari: Aristakes: Mooie liedjes, muziek
24 februari: Politiek Café, Frenk van der Linden met prominente gasten: thema: ‘Naar een zorgeloze zorg in Naarden, maar hoe?
25 februari: Mess Kinderkoor
25 februari: Boekpresentatie
26 februari: Goois Vocaal repeteert
26 februari: ALV Groen Links Gooise Meren
28 februari: Mess Docu, ‘Villa Vluchteling’
1 maart: Niki Jacobs ‘Van Cohen tot Winehouse’, muziek
2 maart: D66, Cultuur en mediaoverleg
2 maart: Toon Tellegen ‘Hemels en vergeefs’ . Literair concert met voordracht
3 maart: Mess Klassiek, Mariette Landheer en Angelique Heemsbergen
3 maart: Wedstrijdje, CABARET……… eindelijk, daar zullen we het hebben
En dan hebben we het nog niet eens over de permanente foto-exposities.
etc etc.

Drie Publieken in een weekendje Mess

Drie Publieken in een weekendje Mess

Als je afgelopen jaar veel (zeer diverse) voorstellingen in deMess aan je hebt zien voorbijtrekken, krijg je een aardig beeld van de samenstelling van de gezelschappen die onze comfortabele stoeltjes bezetten. Afhankelijk van het type voorstelling natuurlijk
Daar is in z’n algemeenheid uiteraard al het nodige wetenschappelijke publieksonderzoek over gedaan. Dat heeft aardig wat gegevens gegenereerd over de samenstelling en kenmerken van het theaterpubliek. Het profiel van de theaterliefhebber is daardoor meer dan een wazige of vage schets, maar integendeel een gedetailleerd portret. De bezoeker van (professioneel) theater is jonger, hoger opgeleid, heeft een hogere beroepsstatus, leest vaker kwaliteitskranten en is progressiever dan de doorsnee burger.

Dit weekend hadden we drie totaal verschillende optredens. Met drie verschillende soorten publiek.
Mylou Frencken (cabaret), de Dikkie Dik kindervoorstelling van Kira Kool en de literaire Austenmiddag, gepresenteerd door José Roeken
Onze gasten komen zeer gericht. Op de bonnefooi is er amper bij. Daar zal ons ticketsysteem ook wel debet aan zijn.
Een zaal vol Austen-fans (hoe high kan de tea zijn?) wachtte zondagmiddag onder het genot van a cup of English tea ingetogen op al het moois dat Roeken te bieden had. En dat was heel wat. Een vrouwendingetje? Zo zomaar kunnen. Slechts vijf vertegenwoordigers van het sterke geslacht hadden het er op gewaagd.
Een paar uur daarvoor een kindervoorstelling (3+). Een volle zaal met ouders die hun jongste spruiten ons intieme theater hadden binnengeloodst. Ze werden op hun wenken bediend. Aan theaterbezoek kun je niet vroeg genoeg beginnen.
Een half uur voor de aanvang van Mylou Frencken happening op vrijdag wist je één ding zeker: Mylou kon op dat moment al niet meer stuk. De toeschouwers (keurig verdeeld over ‘alle’ geslachten) hadden er overduidelijk zin in. Kleinkunstpubliek weet waar het voor komt en kent elkaar ook voor een deel.
Diversiteit is iets waar we grote waarde aan hechten.
DeMess is er voor iedereen!