035 533 98 34 info@demess.nl

Zondag 10 december is er voor de eerste keer Literair Café in Theater deMess te Naarden. Tijdens deze feestelijke openingsbijeenkomst zullen drie door De Bezige Bij uitgegeven dichters voorlezen uit hun werk. Tussen het voorlezen door zal klassieke muziek ten gehore gebracht worden. U zit in het halfduister aan een tafeltje met een glaasje en luistert. De dichters zijn:  Mustafa Stitou, Mischa Andriessen en Peter du Gardijn. De musici zijn: Loes Dooren (violiste) en Ellen Schepers (piano). Zij gaan onder andere Poulenc en Prokofiev spelen. In onderstaande biografieën kunt u meer informatie over de dichters en de musici lezen. De inloop is om drie uur, het programma start om half vier.

Mustafa Stitou. Hoewel hij de een na jongste dichter is vanmiddag, dateert het debuut van Mustafa Stitou alweer van drieëntwintig jaar terug. Meteen vanaf dat moment is hij een van de meest opmerkelijke stemmen in de Nederlandse poëzie gebleken. Met zijn twee meest recente Varkensroze ansichten (2003, VSB Poëzieprijs 2003) en Tempel (2013) vestigde hij blijvend zijn naam. Er is veel gesproken over de tien jaar die tussen het verschijnen van Varkensroze ansichten en Tempel zijn verstreken, maar Stitou is geen dichter die een succesformule afdraait en de duur is irrelevant want van belang is enkel de kwaliteit en die is in Tempel wederom evident.

Mischa Andriessen debuteerde in 2008 met Uitzien met D. (C. Buddingh’-prijs voor het beste poëzie debuut) in 2012 volgde Huisverraad (J.C. Bloem-poëzieprijs).
‘Nu zijn de rollen omgedraaid, kleumen wij daar beelden ons een haard in, roepen: Doe open zien ons binnen haastig kaarsen doven.’
Wie wil begrijpen, moet bewegen. Wie wil ervaren, moet open zijn, ook voor vreemde gasten open doen. De nieuwe bundel Dwalmgasten (2016) van Mischa Andriessen is een bundel van uitersten; sobere gedichten messcherp maar ook liefdevol. Janita Monna schreef in Trouw: ‘En juist in hun kaalheid laat Andriessen zien dat de verhalen van zijn personages van alle tijden zijn.’

Peter du Gardijn debuteerde met de roman Nachtzwemmen (2006), een indringende beschrijving van een groep vrienden in de jaren tachtig met de dreiging die bij dat decennium hoorde als passend decor. Vervolgens verschenen twee dichtbundels Onder de dieren (2007) en het meest recent Wat huid is (2014). Daarin laat Du Gardijn zich gelden als een bevlogen dichter die scherp observeert en patent heeft op verrassende, vaak indringende en niet zelden ook geestige beelden. Een recensent beschreef de kracht van Du Gardijns poëzie als volgt: ‘in aardse  regels met sterk beeldgebruik een moment vastleggen en duiden. Niet te veel duiden.’

Loes Dooren is een veelzijdige violiste, ze speelt in orkesten en bands, bij studio-opnames, in kamermuziekbezettingen en bij sociaal-maatschappelijke projecten. Artiesten met wie ze werkte variëren van Jaap van Zweden tot Benjamin Herman, Epica of Mr. Probz.
Daarnaast verdiept ze zich in psychologie middels een master aan de Universiteit Leiden, en in docentschap aan het Koninklijk Conservatorium van Den Haag. Daar is ze momenteel ook weer lessen aan het volgen, klassiek viool bij Peter Brunt en improvisatie bij Cristiano Viviani.

Ellen Schepers studeerde piano aan het Koninklijk Conservatorium van Antwerpen bij Irene Russo.

Presentatie: Willem du Gardijn