035 533 98 34 info@demess.nl

Vlamingen zijn zangers.
Met hun melodieuze taalgebruik weten ze ons vaak wat stroeve Nederlands regelmatig naar het tweede plan te dansen.
Buelens is een zanger.
Nee, hij kwam niet als dichter naar deMess.
Een misverstandje dus.
Mocht je denken dat literatuur een hoofdrol zou spelen, nee dus.
Cultuurgeschiedenis van de jaren 60.
Met alles er op en er aan
Die jaren hebben veel duidelijke raakvlakken met prangende politieke, sociale en culturele kwesties van vandaag.
Natuurlijk gaat een boek over de jaren zestig over The Beatles, Bob Dylan, Provo, de minirok en de Franse film. Maar om dit decennium te begrijpen zijn volgens Geert Buelens internationale kassuccessen als ‘The Sound of Music’ minstens zo belangrijk. Daarnaast werpen artistieke en culturele ontwikkelingen in Afrika, Latijns-Amerika en Azië een verfrissend licht op deze tijd. Nooit zijn er zo veel Afrikaanse landen onafhankelijk geworden als in die tijd.
Buelens kantelt in ‘De jaren zestig’ het bestaande beeld van dit decennium en vult het aan. Hij laat zien hoe grote geopolitieke en culturele ontwikkelingen in elkaar grepen en zorgden voor een omwenteling van waarden. Zo werd de populaire cultuur geboren die tot vandaag zowel inspireert als controversieel is.
Jaren ook waarin religie volgens hem een grote rol speelde. In de katholieke wereld kwam discussie op gang. Religie maakte deel uit van de jongerencultuur. Martin Luther King, Dom Helder Camara. De Beatles zochten het bij de oosterse goeroes die ook een prominente plaats verwierven op een evenement als Woodstock.

Volgens Buelens is ons geheugen van de jaren 60 zeer selectief. Van het fijne van de anticommunistische omwenteling in Indonesië (Soekarno-Soeharto) zouden we niks weten. En de onafhankelijkheidsstrijd van Algerije zou ook aan ons zijn voorbijgegaan.
Is dat wel zo? denkt de lichtelijk verbaasde babyboomer op de vijfde rij in deMess bij wie de krantenkoppen uit die tijd nog vers in het geheugen liggen.

Enkele quotes:
‘Die vrijheid van meningsuiting is toen bevochten op gevestigde conservatieve krachten. Wat je vandaag ziet, is dat diezelfde conservatieve krachten de vrijheid van meningsuiting inzetten om achtergestelde groepen weg te zetten.

‘We zijn op welhaast neurotische wijze bezig met gedenken, van Luther tot Waterloo, van de wereldoorlogen tot mei ’68. Totaal geobsedeerd lijken we door generaties die heel goed wisten waarvoor zij ten strijde trokken. Tegenwoordig lijken we alleen maar bezig met het behoud van wat we hebben, maar dat is geen incentive waarop je een leven kunt bouwen.

‘Er zou uit die jaren zestig een nieuw, groter bewustzijn ontstaan, we zouden in dialoog gaan met de rest van de wereld. Maar wat toen een van de grote uitdagingen was, het uitbannen van racisme, is bepaald niet gelukt. Het klinkt hard maar vijftig jaar na mei ’68 staan we nog altijd nergens.
Conclusie: het waren tien mooie jaren, maar de politieke fall-out is nihil gebleken’.

Na afloop kon je bij de plaatselijke boekhandel die zich achterin de zaal opgesteld had een gesigneerd exemplaar scoren.
Een fikse baksteen.
Want Geert ging niet over één nacht ijs.